نهایت علم elmend

مریخ ممكنست دوقلوی ماه را ربوده باشد!

مریخ ممكنست دوقلوی ماه را ربوده باشد!

نهایت علم: یك مطالعه جدید با كشف یك سیارك شبیه به كره ماه در دنباله سیاره مریخ نشان میدهد كه مریخ ممكنست قمر دوقلوی ماه ما را دزدیده باشد.


به گزارش نهایت علم به نقل از ایسنا و به نقل از آی ای، نیروی جاذبه اجرام بزرگ آسمانی دنباله ای از اجرام کوچکتر را در پشت آنها تشکیل می دهد که این دنباله را "ردپای گرانشی"(gravitational wake) می نامند. حالا دانشمندان با مشاهده یک سیارک دوردست که در دنباله سیاره مریخ قرار دارد، در آن شباهت شگفت انگیزی با کره ماه پیدا کرده اند.
این سیارک "101429" نامیده می شود و به گروهی از سیارک های تروجان متعلق می باشد که در مدار مریخ قرار دارند. یک سیارک تروجان اصطلاحی است که معمولاً برای سیارک هایی که در مدار مشترک سیاره مشتری قرار دارند، اختصاص دارد، اما نپتون، زمین و مریخ نیز نمونه هایی از آنرا دارند. مدار آنها 60 درجه پشت یا جلوی جرمی است که دنبال می کنند.
سیارک "101429" در گروه خود ویژه است و مطالعه جدیدی که توسط "رصدخانه آرماق و افلاطون"(AOP) انجام شده، دلیل آنرا بررسی می کند.
دانشمندان با بهره گیری از یک طیف سنج در "رصدخانه جنوب اروپا"(ESO) به نام "X-SHOOTER" که قسمتی از "تلسکوپ بسیار بزرگ"(VLT) در صحرای آتاکامای شیلی است، اندازه گیری و مقایسه کردند که نور خورشید چگونه از سیارک "101429" و خانواده آن منعکس می شود و مشخص شد که این سیارک شباهت های نزدیکی به قمر ما یعنی کره ماه دارد.
"گالین بوریسوف" منجم AOP توضیح می دهد: بنظر می رسد طیف این سیارک خاص تقریباً حلقه ای مرده برای قسمت هایی از ماه است.
پژوهشگران مطمئن نیستند که دلیل این شباهت چیست. اما یکی از توضیحات ممکن این است که خانواده تروجان های L5 از جایی دیگر و دوردست نشات گرفته اند، در صورتیکه "101429" در واقع قطعه ای از آثار پوسته جامد اصلی کره ماه است. اما اگر چنین است، چگونه؟
"آپوستولوس کریستو" نویسنده اصلی این مطالعه از AOP توضیح می دهد: منظومه شمسی اولیه با مکانی که امروز می بینیم بسیار متفاوت بوده است. فضای بین سیارات تازه شکل گرفته پر از آوار بوده و برخورد بین آنها امری عادی بوده است. سیارک های بزرگ بطور مداوم به ماه و سیارات دیگر برخورد می کردند و یک ترکش از چنین برخوردی می توانسته به مدار مریخ برسد، یعنی زمانی که این سیاره هنوز در حال شکل گیری بوده و در ابرهای تروجان گیر افتاده بوده است.
بدین سبب فضای بین این سیارات تازه شکل گرفته با آوار پر شده بوده و برخورد بین آنها معمول بوده است. ماه و سیارات دیگر در معرض ضربات بی وقفه سیارک های بزرگ بوده اند. این احتمال وجود دارد که بقایای چنین تصادفاتی در مرحله شکل گیری به مدار مریخ رسیده و در ابرهای تروجان آن اسیر شده باشند.
بااینکه این ایده جذابی است، اما از نظر دانشمندان تنها توضیح ممکن از تاریخ "101429" نیست. همین طور این احتمال وجود دارد که این تروجان قطعه ای از مریخ باشد که توسط برخورد یک سیارک بزرگ با مریخ از آن جدا شده است. یا شاید این سیارک فقط یک قطعه سیارک عادی است که پس از قرار گرفتن در معرض تابش اشعه خورشیدی به ماه شبیه شده است.
در اخترشناسی تروجان یک جسم آسمانی است که مداری مشترک با یک سیاره یا یک جسم آسمانی بزرگ تر دارد، اما با آن برخورد نمی کند، برای اینکه یکی از این دو به دور مداری در نقاط لاگرانژی ثابت در حال گردش است. تروجان ها جزو اجرام با مدار مشترک محسوب می شوند. در اینگونه آرایشِ مداری ستاره یا سیاره بزرگ تر و سیاره های کوچکتر بر گرد مرکز سنگینی سراسری مشترکشان، (مکانی در فضا که گرانش دو جسم همدیگر را خنثی می کنند) می گردند. جرم بسیار کوچکتری که در یکی از نقاط لاگرانژی قرار گرفته مورد تأثیر نیروی کشندیِ ترکیبی (ترکیب شده از همه نیروها) که در این «مرکز سنگینی سراسری» حضور دارند قرار دارد. در نتیجه این اجرام کوچک تر می توانند به دور مرکز سنگینی سراسری هم راه با اجرام بزرگتر با دوره تناوب مشابه به گردش درآیند و این ترتیب در طول زمان پایدار بمانند.
سیارک های تروجان، سیارک هایی هستند که در نقاط تروجانی یک سیاره قرار دارند. قمرهای تروجان، قمرهایی هستند که در نقاط تروجانی قمری بزرگتر قرار دارند. سیاره های تروجان نیز سیاره هایی هستند که در نقاط تروجانی دیگر سیارات قرار دارند.
در منظومه شمسی، بیشتر تروجان های شناخته شده در مدار مشتری مشترک هستند. تصور می شود بیش از یک میلیون تروجان مشتری، بزرگتر از یک کیلومتر قطر داشته باشند که از این تعداد بیش از ۷۰۰۰ تروجان تا حالا لیست بندی شده اند.
زحل دارای بیشترین قمر تروجانی شناخته شده است. "تتیس" قمر زحل دارای دو قمر تروجانی (تلستو و کالیپسو) و قمر دیونه دارای دو قمر تروجانی (هلنه و پولیدئوکس) است.
در سال ۲۰۱۱ ناسا کشف نخستین تروجان شناخته شده زمین را اعلام نمود.
این مطالعه در مجله Icarus انتشار یافته است.




منبع:

1399/08/17
19:12:07
5.0 / 5
115
تگهای خبر: پژوهشگر , دانش , ربات , فضا
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۶ بعلاوه ۳
دوستان سایت نهایت علم
نهایت علم