بازگشایی معدنی که جنگ های بزرگ را پیش بینی می کند
نهایت علم: با جهش قیمت تنگستن و رقابت قدرت ها برای مواد حیاتی، معدن دلفین استرالیا باردیگر باز شده است. معدنی که فعالیت آن با جنگ های بزرگ جهان همزمان بوده است.
به گزارش نهایت علم به نقل از خبر آنلاین، معدن دلفین در سواحل جنوب استرالیا، امروز بیشتر از هر زمان دیگری شبیه یک شاخص عجیب برای تنش های جهانی به نظر می آید. این گودال عظیم تنگستن در بیشتر از یک قرن گذشته با هر موج جنگ و صلح، سرنوشت متفاوتی پیدا کرده است. بازگشت باردیگر آن در حالی رقم می خورد که جهان بار دیگر برای دسترسی به مواد معدنی حیاتی، از واشنگتن و بروکسل تا پکن و مسکو، وارد رقابتی تمام عیار شده است.
به نقل از زومیت، در چنین فضایی، معدنی که زمانی متروک و پر از آب شده بود، حالا می تواند به یکی از نمادهای عصر تازه امنیت منابع بدل شود.
دیوید فیکلینگ، ستون نویس بلومبرگ، در مقاله ای به این معدن پرداخته است.
تنگستن؛ فلزی فوق العاده سخت که برای استقامت گلوله ها، مهمات و زره به کار می رود، حال در نگاه قدرت های بزرگ به عنصری راهبردی تبدیل گشته که هم می تواند جنگ ها را تغذیه کند و هم شاید با تضمین عرضه، به عاملی بازدارنده بدل شود.
میراث یک معدن جنگی معدن دلفین بیشتر از ۸۰ هکتار وسعت دارد و زمانی بزرگ ترین محل کار در جزیره کینگ بود؛ جزیره ای با تنها ۱۶۰۰ نفر جمعیت که میان تاسمانیا (ایالتی جزیره ای در جنوب استرالیا) و سرزمین اصلی استرالیا قرار گرفته است.
این معدن از سال ۱۹۱۷ برای پشتیبانی از تولید مهمات در جنگ جهانی اول راه اندازی شد. سه سال بعد، با پایان جنگ و سقوط بازار تنگستن، درهای آن بسته شد. معدن دلفین در آستانه جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۳۸ باردیگر راه افتاد و سپس بار دیگر با شروع جنگ کره و بعد جنگ ویتنام از تعطیلی نجات پیدا کرد. در سال ۱۹۹۰، درست ۱۲ ماه بعد از سقوط دیوار برلین، معدن تعطیل شد و آب، گودال و تونل های زیرزمینی را پر کرد.
اگر حال در سال ۲۰۲۶ به این وقایع نگاه شود، چرخه رونق و سقوط این معدن، شبیه رفتاری غیرعاقلانه با یک عنصر راهبردی حیاتی به نظر می آید. برای اینکه با افزایش تنش های ژئوپلیتیک و بازآرایی زنجیره های تامین از زمان همه گیری کووید، جهان برای ذخایر عناصر نادر خاکی، لیتیوم، کبالت و دیگر مواد حیاتی به تکاپو افتاده است.
در این بین، تنگستن در واشنگتن، بروکسل، پکن و مسکو بیشتر از پیش به چیزی شبیه به یک ماده افسانه ای شده؛ عنصر استراتژیکی که می تواند سرنوشت کشورها را در جنگ و قدرت تعیین کند. از شروع سال ۲۰۲۵، قیمت تنگستن حدودا ۸ برابر شده و توجه بازیگران زیادی، همچون رئیس دولت ایالات متحده، را جلب کرده است.
همزمان، ارزش بازار آلمونتی اینداستریز (Almonty Industries) و ئی کیو ریسورسز (EQ Resources) - دو شرکت بزرگ استرالیایی که در چند کشور معدن دارند، از شروع ۲۰۲۵ تابحال در مجموع ۵.۴ میلیارد دلار افزایش پیدا کرده است.
کوین پالاس، رییس اجرایی گروه ۶ متالز (Group ۶ Metals Ltd) شرکت معدنی استرالیایی که مالک معدن دلفین است، باور دارد همین عطش جهانی برای تنگستن می تواند به سود معدن دلفین تمام شود.
او همراه گروهی از سرمایه گذاران سالخورده حوزه مواد معدنی تلاش نموده تونل های زیرزمینی آب گرفته را باردیگر به مدار تولید برگرداند. پلاس به بلومبرگ اظهار داشت: «زنگ تلفن از ژانویه آغاز شد و دیگر قطع نشده است.»
با توجه به این تب وتاب تازه، استخراج تنگستن در غرب سال هاست کسب وکاری بی رمق و زیان ده بوده و آلمونتی، ئی کیو و گروه ۶ طی یک دهه گذشته در مجموع بیشتر از ۳۵۰ میلیون دلار زیان داده اند.
معدن دلفین با آنکه یکی از ذخایر بزرگ تنگستن با بالاترین عیار در خارج از چین به حساب می آید، برای رسیدن به وضعیت فعلی دو دهه مطالعه امکان سنجی، فروش سهام و نبردهای مالی فرسایشی را پشت سر گذاشته است.
امروز این معدن هر ماه ۶ کانتینر کنسانتره خاکستری و شنی تنگستن می فرستد و هر کانتینر با قیمت های فعلی حدود ۲ میلیون دلار ارزش دارد.
هرچند کاربردهای نظامی تنگستن حال در کانون توجه قرار گرفته، حدود ۹۰ درصد مصرف آن به حوزه های غیرنظامی می رسد. خود عنصر همین طور تا ۱۰ درصد از آلیاژ نیکل به کار رفته در پره های توربین موتور جت و ژنراتورهای گازی را تشکیل می دهد.
با این حال، نقش آن در جنگ بی بدیل مانده است؛ چگالی و نقطه ذوب بالای تنگستن موجب می شود پرتابه ها حتی در سرعت های خیلی بالا از زره ضخیم عبور کنند.
موشک ها و گلوله های ضدتانک بطور معمول هر کدام چند کیلوگرم تنگستن در خود دارند.
چین حال ۸۰ درصد تنگستن جهان را استخراج می کند و ۵ درصد دیگر نیز از کره شمالی و روسیه می آید. به باور ستون نویس بلومبرگ، واگذاری کنترل چنین عنصر حیاتی به رقبای ژئوپلیتیک، خطایی راهبردی بوده است.
از زمان داستان سال ۲۰۱۰ که چین در میانه یک اختلاف دیپلماتیک، ارسال عناصر نادر خاکی به ژاپن را قطع کرد، روشن شده بود که پکن آماده است این صنایع را برای کسب اهرم فشار سیاسی به اسلحه تبدیل کند.
چند هفته بعد از بازگشت ترامپ به کاخ سفید در ژانویه ۲۰۲۵، پکن محدودیت های صادراتی بر تنگستن اعمال کرد و آنرا در کنار عناصر نادر خاکی، آنتیموان و گالیم، به قلب زرادخانه تجاری خود افزود.
برای استرالیا، این بحران فرصتی تازه فراهم نموده است. استرالیا از بزرگ ترین ذخایر لیتیوم، عناصر نادر خاکی و تنگستن برخوردار می باشد و ائتلافی دیرینه با واشنگتن دارد. آنتونی آلبانیزی، نخست وزیر استرالیا، می خواهد کشورش را به شکلی معدن فراساحلی برای آمریکا تبدیل کند.
آمریکا و استرالیا در اکتبر گذشته بیشتر از ۲ میلیارد دلار بودجه مشترک برای مواد معدنی حیاتی اعلام نمودند. معدن دلفین در دوران صلح سال ها رها شد، اما احیای آن حال نشانه ورود به دورانی دیگر و خطرناک تر است.
منبع: نهایت علم
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب