نهایت علم elmend

راهبرد جدید درمان سرطان با استفاده از پاشنه آشیل تومورهای سرطانی

راهبرد جدید درمان سرطان با استفاده از پاشنه آشیل تومورهای سرطانی

پژوهشگران ˮدانشگاه بریتیش کلمبیاˮ در بررسی جدید خود دریافته اند که با استفاده از پاشنه آشیل تومورهای سرطانی میتوان راهبرد جدیدی را برای درمان سرطان عرضه داد.


به گزارش نهایت علم به نقل از ایسنا و به نقل از کالیفرنیا نیوز تایمز، پژوهشگران "دانشگاه بریتیش کلمبیا"(UBC) و موسسه پژوهش سرطان "BC Cancer"، ضعفی را در یک آنزیم کلیدی کشف کرده اند که سلول های سرطانی تومور جامد برای سازگاری و زنده ماندن هنگام کاهش سطح اکسیژن، به آن تکیه می کنند.
یافته های این پژوهش به پژوهشگران کمک می نماید تا راهبردهای درمانی جدیدی را برای محدود کردن پیشروی تومورهای سرطانی جامد عرضه کنند.
تومورهای جامد برای به دست آوردن اکسیژن و مواد مغذی مورد نیاز برای رشد خود، به ذخیره خون متکی هستند. با پیشروی تومور، رگ های خونی نمی توانند اکسیژن و مواد مغذی را برای همه قسمت های تومور فراهم نمایند و این مورد به شکل گیری مناطقی از اکسیژن کم می انجامد. این محیط کم اکسیژن با گذشت زمان، به تجمع اسید در داخل سلول های تومور می انجامد.
سلول ها برای غلبه بر این فشار، با آزادسازی آنزیم هایی که شرایط اسیدی محیط خویش را خنثی می کنند، با شرایط سازگار می شوند و به سلول ها امکان می دهند نه تنها زنده بمانند، بلکه به شکل تهاجمی تری از تومور تبدیل شوند که می تواند به اندام های دیگر هم گسترش یابد. یکی از این آنزیم ها، "CAIX" است.
دکتر "شوکت ددهار"(Shoukat Dedhar)، از پژوهشگران این پروژه اظهار داشت: سلول های سرطانی برای زنده ماندن، به آنزیم "CAIX" وابسته هستند که همین مبحث برای آنها یک پاشنه آشیل و نقطه ضعف به حساب می آید. ما با مهار فعالیت این آنزیم می توانیم رشد سلول ها را به صورت موثر متوقف نماییم.
دکتر ددهار و همکارانش پیش تر یک ترکیب منحصر به فرد معروف به "SLC-0111" را که هم اکنون در آزمایش های بالینی فاز یک درحال ارزیابی است، بعنوان یک مهارکننده قوی آنزیم CAIX شناسایی نمودند. باآنکه مدلهای پیش بالینی سرطان های پستان، لوزالمعده و مغز، کارآیی این ترکیب را در مهار رشد و گسترش تومور نشان داده اند اما سایر خصوصیت های سلولی، اثر آنرا کم می کنند.
پژوهشگران در این پروژه، به بررسی خصوصیت های سلولی و شناسایی سایر نقاط ضعف آنزیم CAIX با استفاده از یک ابزار قوی پرداختند. این ابزار به بررسی خصوصیت های ژنتیکی یک سلول سرطانی می پردازد و یک ژن را به صورت سیستماتیک حذف می کند تا مشخص شود که با حذف یک آنزیم CAIX به همراه یک ژن خاص دیگر، میتوان یک سلول سرطانی را از بین برد.
به قول ددهار، نتایج این پژوهش، شگفت آور است و نقش غیرمنتظره پروتئین ها و فرآیندهایی را نشان داده است که نوعی مرگ سلولی معروف به "فروپتوز"(Ferroptosis) را کنترل می کند. این شکل از مرگ سلولی، زمانی اتفاق می افتد که آهن، متابولیسم و غشای سلولی تومور را ضعیف می کند.
ما حالا می دانیم که آنزیم CAIX، مانع مرگ سلول های سرطانی و فروپتوز می شود. ترکیب مهارکننده های CAIX همچون SLC-0111 با ترکیباتی که فروپتوز را پدید می آورند، به مرگ سلول منجر می شود و توانایی رشد تومور را می گیرد.
هم اکنون، یک تلاش بزرگ بین المللی برای شناسایی داروهایی که می توانند به فروپتوز منجر شوند، درحال انجام گرفتن است. این پژوهش، یک گام بزرگ در جهت این تلاش به حساب می آید.
این پژوهش، در مجله "Science Advances" به چاپ رسید.




منبع:

1400/06/08
10:21:13
5.0 / 5
410
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۲ بعلاوه ۱
نهایت علم